(Semua watak, tempat, syarikat dan kejadian drama ini hanyalah rekaan.)
Awak fikir awak siapa?
Siapa awak untuk cetuskan banyak masalah?
Awak kata awak menentang pendidikan swasta.
Jadi, kenapa awak masuk campur dalam urusan kami dan buat masalah?
Awak selalu bercakap dengan bersahaja pada saya.
Patutkah saya juga bersahaja pada awak?
Baiklah, saya akan buat begitu.
Dan, saya akan berikan awak nasihat.
Besarkan anak perempuan awak dengan baik.
Bagaimana dia mahu lakukan apa-apa jika dia biadab dan pentingkan diri?
Berani awak. Patutkah saya tutupkan mulut awak?
Awak fikir ini lawak?
Berani awak. Patutkah saya tutup mulut awak?
Awak ketawa?
Awak.
Itu awak, bukan?
Apa yang awak katakan ini?
Awak tanya tentang apa?
Lupakan.
Mari tamatkan di sini.
Tamatkan?
Awak bercakap buruk tentang anak saya, dan awak mahu tamatkan?
Awak betul.
Saya tidak patut menilai anak orang lain.
Saya sepatutnya lebih bertimbang rasa.
Saya minta maaf.
Itu awak, bukan?
Awak sebarkan khabar angin itu, bukan?
Tidak, bukan saya.
- Kenapa saya mahu buat begitu? - Jadi, bagaimana mereka tahu?
- Awak sahaja yang tahu. - Jadi, kenapa jika mereka tahu?
Apa yang teruk tentang hakikat ayah awak menjual seonji?
Apa awak kata?
Adakah itu memalukan awak?
Awak malu dengan ayah awak?
Awak tidak dipercayai.
Awak fikir saya tidak dipercayai?
Berani awak. Patutkah saya tutup mulut awak?
Dia ialah Han Suh Jin?
Dia langsung tidak berubah.
Awak.
Itu awak, bukan?
Dia tahu siapa saya.
Dia sudah tahu.
Apa yang saya patut buat? Bagaimana jika dia beritahu orang?
Bagaimana jika ini tersebar di Istana Langit?
Tidak, ini lebih teruk jika Yeh Suh dan Yeh Bin dapat tahu.
(Ibu Woo Joo)
Boleh kita bercakap?
Ya, awak betul.
Saya ialah Kwak Mi Hyang.
Suami dan mentua saya tahu saya ialah Kwak Mi Hyang.
Tapi,
mereka yang tinggal di sini dan anak saya...
fikir saya ialah Han Suh Jin.
Tolonglah saya...
dan jangan beritahu orang lain.
Awak masih seperti dulu.
- Awak langsung tidak berubah. - Ya,
inilah cara hidup saya.
Hakikat yang saya ialah anak seorang pemabuk...
yang menjual perut lembu dan seonji...
ialah keaiban bagi saya.
Keaiban?
Awak pernah sebarkan khabar angin tentang saya, bukan?
Oh Tuhan.
Awak betul-betul fikir itu perbuatan saya?
- Saya sudah kata itu bukan saya. - Dahulu, saya biarkan sahaja.
Tapi jika awak buat sekali lagi,
saya takkan berdiam diri.
Saya tidak peduli jika awak Kwak Mi Hyang atau Han Suh Jin.
Dan sejujurnya,
saya langsung tidak peduli jika awak anak penjual daging yang pemabuk,
atau isteri kepada doktor yang bekerja di hospital universiti.
Itu kehidupan awak.
Kenapa saya mahu menilai dan kritik tentang hidup awak?
Baiklah, terima kasih.
Kita patut bersyukur kerana dapat berjumpa lagi seperti ini.
Jadi, janganlah terputus hubungan, ya?
Terima kasih untuk teh ini. Saya pergi dulu.
Cik Han, tukang cuci akan melawat hari ini.
Awak ada pakaian yang mahu dicuci?
Baiklah, tunggu sekejap.
Kura-kura tua itu...
patut berhenti mempermainkan saya.
Sayang.
Sayang, dari mana awak dapatkan gambar ini?
Saya terjumpa gambar keluarga Young Jae dalam poket jaket awak.
Saya terjumpa di pejabat Soo Chang.
Jika dia di sini, saya takkan dianiaya seperti ini.
Awak masih berhubung dengan dia?
Harapan sahaja. Telefon bimbit dia sudah dimatikan.
Saya dengar Young Jae tidak mendaftar.
Mungkinkah Young Jae yang menyebabkan kematian ibunya?
Adakah awak tahu sesuatu?
Kerana Young Jae, si tidak guna itu...
Saya tidak tahu apa-apa. Tapi saya terdengar Soo Chang kata...
dia sepatutnya keluarkan Young Jae dari salasilah keluarga.
Kenapa ini?
Adakah awak tahu sesuatu?
Saya? Tahu sesuatu? Apa yang saya tahu?
Ibu tiba-tiba...
masuk ke bilik saya pada pukul 1 pagi.
Jangan fikirkan tentang tidur mulai sekarang.
Awak pasti sudah hilang akal.
Bagaimana awak boleh tidur jika dapat tempat kedua?
Lagi pula, awak dapat tempat kedua dalam kelas, bukan seluruh tahun.
Jadi, bagaimana awak boleh tidur?
Awak mahu berdiri sahaja di situ? Cepat mulakan pembelajaran.
Biar saya jelaskan satu perkara pada awak.
Selesaikan masalah keluarga bukan tanggungjawab saya.
Nasib malang keluarga itu disebabkan oleh tindakan mereka sendiri.
Saya, sebagai pakar kemasukan, tidak bertanggungjawab.
Baiklah, katakan jika dia memang ada masalah.
Young Jae dan Yeh Suh tidak sama,
sama seperti awak dan Myung Joo tidak sama.
Adakah saya Young Jae? Sudah tentu saya bukan Young Jae.
Saya tahu dia memang bermasalah,
tapi bagaimana awak boleh fikir saya akan jadi seperti dia?
Ya,
Young Jae dan Yeh Suh tidak sama.
Keluarga Young Jae jadi begitu kerana Ga Eul.
Tidak. Itu kerana masalah mereka sendiri.
(Ibu Kang Yeh Suh)
Penerima tidak dapat ditelefon. Anda disambungkan ke peti simpanan suara.
Saya minta maaf, Jurulatih Kim.
Saya terlalu terburu-buru dan sombong ketika itu.
Saya mahu minta maaf kepada awak secara peribadi.
Bolah awak luangkan sedikit masa untuk saya?
Kita semua bencikan kelab perbincangan buku...
tapi tidak berani untuk cakap begitu.
Tapi itu dan ini berlaku...
dan berita pengundian sudah tersebar.
Awak akan mengundi?
Ya. Sama ada untuk teruskan kelab itu atau tidak.
Yeh Bin.
Awak cakap mahu pergi mendaki esok.
Saya boleh pergi pada hari lain.
Rasanya saya patut hadiri itu juga.
Awak berfikir atau tidak?
Apa yang Profesor Cha akan fikir jika seseorang...
yang tidak pernah hadir muncul pada hari mengundi?
Kenapa saya perlu kisah...
tentang apa yang dia fikir?
Awak tahu kepentingan membaca dalam ujian kemasukan?
Awak sering cakap tentang ujian kemasukan.
Awak tidak tahu Profesor Cha...
hanya gunakan kelab itu untuk berlagak.
Jadi, kenapa jika dia berlagak?
Jika awak undi untuk menentang, kelab itu takkan dibubarkan.
Jangan membazirkan tenaga awak dan pergi mendaki.
Ya?
Yeh Suh.
Dia adalah pengikut yang sangat setia.
Bagaimana tiba-tiba pengundian dijalankan?
Kerana wanita baru itu.
Dia sangat hebat.
Wanita baru?
Isteri Hwang Chi Young?
Kenapa?
Awak timbulkan masalah yang besar.
Awak cakap mahu berbaik dengan mereka.
Saya memang mahu berbaik,
tapi saya tidak boleh sabar untuk kebaikan anak-anak itu.
Tahniah, ibu.
Awak tahu apa yang Suh Joon cakap?
Suh Joon?
Anak sulung Profesor Cha?
Dia panggil kelab buku itu neraka.
Dan, dia tidak boleh tarik diri walaupun jika langit runtuh.
Awak buka pintu empangan.
Oh Tuhan.
Adakah seteruk itu?
Sekarang awak buka pintu itu, awak harus lepaskan mereka.
Jadi,
awak berpeluang?
Daripada kami 12 orang, hanya Yeh Bin,
Woo Joo dan perempuan itu akan undi tidak.
Profesor Cha cukup bijak untuk tahu tentang itu.
Dia cadangkan pengundian itu untuk pinggirkan dia.
- Itu sangat bagus. - Adakah begitu?
Jin Jin, ke bawah lagi.
Ke bawah? Di sini?
- Di sini? - Ya, di situ.
Awak fikir...
cuma mereka bertiga?
Sudah tentu.
Keluarga Profesor Cha akan undi untuk kelab itu.
Suh Jin dan Yeh Suh...
Awak tidak fikir untuk menentang kelab itu, bukan?
Awak fikir saya ini bagaimana?
Saya sangat sibuk,
tapi saya ambil bahagian untuk pastikan...
Soo Han rasa motivasi untuk membaca.
Baiklah.
Hanya awak ayah yang hadir ke semua perjumpaan.
Awak sangat baik hati.
Cium saya di sini juga.
Awak busuk. Jauhkan itu dari saya.
Belakang awak? Oh, tidak.
Oh Tuhan. Belakang awak tidak apa-apa?
Apa yang saya harus lakukan?
Ya?
Tidak.
Sembilan kepada tiga.
Lapan kepada empat.
Saya tidak boleh dapat lebih dari tiga tidak.
Saya ada reputasi yang perlu dijaga.
(Pengundian untuk meneruskan kelab buku Istana langit Omphalos.)
Sekarang masa untuk mulakan pengundian.
Mereka yang percaya Omphalos harus terus wujud,
bulatkan "ya".
Jika awak tidak setuju,
sila bulatkan "tidak".
Jadi, kita akan mulakan...
Dia seorang yang suka bercakap besar.
Adakah dia seorang pengerusi atau apa?
Apa yang doktor palsu itu buat di sini?
Oh, tidak guna.
Sembilan kepada empat.
(Ya)
(Tidak)
(Ya)
(Ya, tidak.)
Cepatlah.
Tidak.
(Ya: empat, tidak: tiga)
Tidak.
- Tidak. - Tidak.
Tidak.
(Kelab buku Omphalos Istana Langit.)
(Ya: empat, tidak: lapan.)
Empat undi?
Bagaimana hanya boleh dapat empat undi?
Profesor Cha, Suh jin, saya,
Yeh Suh.
Adakah orang lain...
Bagaimana boleh jadi begini?
Saya umumkan yang Omphalos...
kini dibubarkan secara rasmi.
Bagaimana dengan...
sedikit tepukan untuk Profesor Cha dan kerja kerasnya?
- Tahniah. - Tahniah.
Itu sangat hebat. Sangat hebat.
Sembilan kepada empat. Kemenangan yang tidak dijangka.
Kami terhutang budi kepada awak.
- Saya setuju dengan itu. - Jadi, rasanya...
awak semua dengar itu, betul?
Ibu, itu penghargaan diri sendiri.
Hei, awak tidak dengar? Yeh Suh katakan ini.
"Saya belajar yang menghargai diri bukan perkara yang teruk."
"Kuasa penghargaan diri."
Apa yang awak katakan?
Yeh Bin, itu kejam. Dia kakak awak.
Kang Yeh Suh...
Maksud saya,
kakak saya katakan itu semasa mesyuarat kelab buku kami.
Saya yakin dia menangis sekarang.
Saya rasa bersalah pada Yeh Suh. Dia sangat menyukai kelab buku itu.
Ibunya juga mesti begitu kecewa.
Benar, bukan?
Melihat keperibadian dia...
Oh Tuhan, saya sangat marah sekarang.
Suh Jin, awak akan biarkan wanita itu pergi dengan ini?
Awak akan biarkan sahaja?
Kenapa awak tidak kata apa-apa? Ini bukan seperti diri awak.
Benarkah awak akan biarkan kelab buku dibubarkan seperti ini?
Kelab buku ini menjadi kebanggaan kita, awak tahu.
Bagaimana pula dengan Yeh Suh? Apa yang akan awak buat pada dia?
Awak pecat jurulatih itu juga. Jika kelab buku dibubarkan,
dia akan marah.
Awak tidak peduli, bukan?
Dia pecat jurulatih?
Bagaimana ayah boleh lakukan itu?
Saya sangat sukakan kelab buku itu.
Bagaimana dia boleh rosakkan semuanya?
Apa gunanya lakukan yang terbaik?
Kenapa saya belajar dengan gigih?
Ayah awak tidak suka Profesor Cha, awak tahu.
Kerana dia tidak boleh mempercayai pengajar...
Apa yang perlu saya lakukan sekarang, ibu?
Malah kelab buku itu dibubarkan.
Apa yang perlu saya lakukan sekarang?
Jangan risau. Saya akan telefon Jurulatih Kim semula.
Benarkah? Jadi, awak akan mengupah dia semula?
Bila dia boleh bermula? Bila dia boleh bermula semula?
Tidak lama lagi, saya rasa. Dia akan telefon saya.
Oh Tuhan, bila dia boleh bermula lagi?
Saya perlu dapatkan soalan sampel secepat mungkin.
Ya, saya dengar awak.
Saya akan pastikan dia mula esok. Okey sekarang?
- Ibu... - Oh Tuhan.
Anak perempuan saya sayang, saya betul-betul minta maaf.
Awak, puteri saya dan Young Jae berbeza, bukan?
Sudah tentu, kami berbeza.
Saya takkan berubah seperti Young Jae.
Saya beritahu awak. Tiada yang buruk akan berlaku, ibu.
Ya, sudah tentu. Tiada yang buruk boleh berlaku.
(Jurulatih Kim Joo Young)
Nombor yang anda dail tidak dapat dihubungi.
(Encik Jo)
Encik Jo, awak apa khabar?
Saya telefon kerana saya tidak dapat telefon Jurulatih Kim.
Saya juga cuba telefon dia semalam.
Oh, puan.
Dia sebenarnya mengajar pelajar lain.
Pelajar lain? Bagaimana pula dengan Yeh Suh?
Saya dengar awak dapat bayaran semula sepenuhnya.
Tidak. Saya langsung tidak mahu bayaran semula.
Dia perlu melatih Yeh Suh.
Tolong beritahu Jurulatih Kim.
Yeh Suh fikir latihan akan diteruskan esok.
Tolong bantu kami, Encik Jo.
Baiklah, puan. Saya akan lihat apa yang boleh saya lakukan.
Pembantu, awak ada di sana?
Tolong keluarkan acuan dasik.
Kita ada tepung kacang soya, bukan?
Awak mahu membuat dasik?
Ya, mesti ada serbuk sari pain yang tersisa di dalam peti sejuk juga.
Oh, tolong sediakan pisang kaki dan kacang juga.
Ya.
Oh Tuhan.
Suh Joon, habislah kita sekarang. Apa yang patut kita buat?
Malah ibu juga membantah.
Ayah kita pasti hilang kawalan.
Oh Tuhan, saya benar-benar tidak mahu lihat dia berkasar pada ibu.
Datang ke bilik belajar dalam masa 10 minit.
Apa ini? Kita tidak sepatutnya belajar bersama hari ini.
Hei, bangun.
Kita akan hadapi masalah besar jika salah jawab hari ini.
Tidak guna! Saya takkan pergi!
Hei, marilah.
- Mari pergi. - Saya tidak mahu pergi!
- Cepatlah. - Oh Tuhan, serius.
Lepaskan! Oh Tuhan.
Sekolah tinggi berprestij di Gangnam gunakan soalan itu...
dalam ujian pertengahan tahun lepas.
Ini soalan yang sukar dan markahnya 10 mata.
Awak mesti selesaikan dalam masa empat minit.
Baiklah, mulakan.
Tiga minit.
3 minit dan 30 saat.
3 minit dan 55 saat.
Bagaimana dengan Suh Joon?
Saya beritahu awak...
yang datuk awak...
ada perniagaan cucian kering kecil...
dan hampir tidak berjaya melalui sekolah rendah.
Walaupun persekitaran seperti itu,
saya bermimpi untuk menjadi presiden.
Datuk awak, yang basuh pakaian orang lain sepanjang hayat,
berada di sini, bahagian paling bawah piramid ini.
Tapi saya berjaya lulus ujian perundangan dengan skor tertinggi...
dan menjadi pendakwa raya.
Dan itu bagaimana...
saya naik tangga sosial sehingga ke tahap ini.
Pembantu ketua pendakwa raya,
timbalan ketua pendakwa raya dan kemudian ketua pendakwa raya.
Seorang ahli kongres,
pemimpin parti dan...
Rumah Biru.
Saya mahu terus memanjat tangga ke puncak,
tapi impian saya hancur ketika bantu ayah mentua saya.
Dan, itulah sebabnya saya menukar matlamat saya.
Tidak perlukan saya.
Anak lelaki saya...
akan sampai ke puncak.
Saya akan pastikan anak saya dapat ke puncak.
Awak tidak fikir saya boleh lakukan?
Saya sudah bentangkan asasnya.
Jika awak...
berusaha sedikit lagi.
Awak akan dapat mendaki ke puncak dengan mudah.
Bolehkah awak buat begitu, anak saya?
- Awak boleh lakukan atau tidak? - Saya...
- Saya boleh lakukan. - Katakan dengan lebih kuat!
Saya boleh lakukan.
Sudah tentu.
Sudah tentu, awak boleh lakukan.
Ini untuk anak-anak.
Bila mereka tertekan,
mereka perlu makan sayur-sayuran berwarna.
Bukan mereka sahaja yang tertekan.
Bagaimana dengan saya?
Akhirnya saya faham bagaimana arnab rasa...
bila kalah perlumbaan kepada kura-kura.
Bagaimana perasaannya malukan suami awak sendiri?
Adakah rasanya bagus?
Awak yang cadangkan supaya kami mengundi.
Ya, mengundi itu bagus.
Ini benar-benar bagus.
Jadi, awak fikir ia sebagai peluang...
untuk tikam saya di belakang?
Mari jujur. Terdapat banyak masalah dengan kelab buku.
Semua yang ibu Woo Joo kata...
adalah betul.
Semua yang dia kata betul?
Awak serius?
Awak yang kerja sukarela selama dua tahun...
hanya supaya anak-anak boleh bina watak yang baik.
Ya, saya mengaku yang itu sebahagian daripada sebabnya.
Tapi awak hanya mahu...
menunjuk pengetahuan awak mengenai seni liberal.
Istana Langit dipenuhi dengan orang dari latar belakang hebat,
jadi awak perlukan ini untuk mengimbangi rasa rendah diri awak.
- Rasa rendah diri saya? - Ayah anak-anak lain...
semuanya ada ayah doktor.
Tapi ayah awak pencuci kering dan awak malu mengenainya.
Adakah saya...
salah?
Jangan sekali-kali menindas Suh Joon dan Ki Joon lagi.
Mereka bukan alat yang boleh baiki kompleks rendah diri awak.
Dan, mereka bukan beg pasir untuk awak lepas kemarahan.
Awak tidak tahu...
bagaimana impian saya hancur?
Awak serius fikir itu kerana ayah saya?
Cha Min Hyuk.
Awak sentiasa salahkan ayah saya bila awak dapat peluang.
Tapi awak yang terdesak mahukan seorang ahli kongres...
sebagai ayah mentua.
Itu cara paling mudah bagi awak untuk sampai bahagian atas piramid.
Ketamakan awak...
adalah apa yang buat awak begitu terlibat dalam pilihan raya.
Jadi, berhenti menyalahkan ayah saya.
Awak sudah...
selesai bercakap?
Ya.
Saya sudah selesai.
Ibu Yeh Suh...
pecat jurulatih Yeh Suh.
Jika awak benar-benar mahu letak...
anak-anak kita di atas piramid sosial,
awak perlu upah jurulatih profesional...
daripada cuba...
untuk melatih mereka sendiri.
Ibu Yeh Suh pecat jurulatih Yeh Suh?
(Hospital Universiti Joonam)
Ini pembedahan pertama awak di sini, bukan?
Oh, helo. Awak ada di sini.
Awak membedah bintang idola terkenal sebaik sahaja awak tiba di sini.
Awak akan jadi terkenal pada kadar ini.
Terlalu banyak perhatian buat saya gugup.
Tapi sebaliknya, saya perhatikan awak kelihatan hebat pada kamera.
Saya tidak suka disiarkan juga,
tapi saya lakukan untuk hospital.
- Maksud saya, siapa yang mahu... - Saya akan masuk sekarang.
Oh Tuhan, tidak guna itu. Saya tidak selesai bercakap.
- Helo. - Helo.
Adakah semuanya sudah sedia?
Ya, semuanya sempurna.
Awak serius?
Awak sudah hilang akal?
Adakah itu dari sebelah?
Saya rasa ia datang dari bilik pembedahan Doktor Hwang.
Pergi periksa apa yang berlaku.
Baiklah, tuan.
Awak tahu apa yang awak buat?
Saya minta maaf.
Apa yang berlaku?
Ini buat saya hilang akal.
Apa dia?
Apa yang berlaku?
- Oh Tuhan, serius. - Kenapa? Apa yang berlaku?
Wayar-K.
Mallet. Apa kekecohan itu?
Seorang pelatih buat kesilapan pada pesakit...
yang dijadualkan untuk dapatkan pembedahan belakang.
Dia cukur...
semua rambutnya.
Dia cukur rambut...
bintang idola?
Ya.
Dia buat bintang idola...
jadi botak.
Doktor Woo Yang Woo...
kenal ramai orang yang kerja untuk saluran berita.
Perlukah saya minta dia untuk bocorkan berita ini?
Penyedut.
- Penyedut. - Penyedut.
Oh Tuhan, serius.
Apa awak mahu buat sekarang?
Betul.
Saya suruh awak supaya berhati-hati.
Kenapa awak cukur kepala dia? Bukannya dia buat pembedahan otak.
Awak adalah doktor, bukan pendandan rambut.
Oh Tuhan, ini buat saya hilang akal.
Seorang pelatih yang berjaga sepanjang malam...
secara tidak sengaja tersilap pesakit...
dan buat kesilapan.
Saya ingin minta maaf dengan tulus.
Saya sangat marah.
Sangat jelas yang ianya palsu.
Kami minta maaf.
- Kami minta maaf. - Kami minta maaf.
Kami minta maaf.
Bukankah itu kesilapan perubatan?
Hei,
apa nama pelatih itu?
Dia adalah wira cerita ini.
Dia berjaga sepanjang malam di ER malam tadi...
kerana dia bertugas.
Tapi walaupun begitu,
bagaimana dia tidak dapat kenal Chan Mi dari AOA?
Dia pasti sangat mengantuk.
Dia nampak seperti telah berjaga selama 36 jam.
Pada masa saya, kami terpaksa berjaga selama 48 jam,
tapi kami tidak apa-apa.
Tapi apa yang lucu ialah...
Chan Mi tidak kata apa-apa ketika dia cukur kepala.
Betul.
Bintang idola mesti ada jadual yang sibuk juga.
Nampaknya, dia tidak tahu apa-apa kerana dia tidur.
Jadi, awak kata pelatih mengantuk...
cukur kepala seorang wanita yang tidur?
Sekurang-kurangnya begitulah ceritanya.
Oh Tuhan, nasib baik.
- Helo, tuan. - Helo.
- Helo.
Mari duduk.
Saya gunakan semua hubungan saya termasuk...
kawan-kawan dan keluarga saya,
dan saya hebahkan berita kepada semua wartawan hiburan saya boleh.
Ketika mereka menerbitkan artikel,
peminat Chan Mi akan mula baling telur pada Doktor Hwang.
Mereka akan baling telur?
Itu sahaja?
Oh Tuhan, sekurang-kurangnya dia patut risau.
Kura-kura berusia 1,000 tahun...
akan sangat marah dan naik angin.
Hwang Chi Young akan menjadi sangat hina.
Hwang Chi Young akan dihina
Saya tidak percaya dia berkata ia akan lebih baik...
daripada pembedahan ortopedik di mana pakar bedah memakai....
kanta pembesar dan menggerudi skru ke dalam tulang.
Betapa hinanya dia fikirkan tentang ortopedik?
Oh Tuhan, bagaimana jika sesuatu yang tidak masuk akal?
Awak rasa siapa?
(Kura-Kura berusia 1,000 tahun.)
Helo?
Ya, masuk.
Awak mahu jumpa saya?
Doktor Kang,
silakan duduk.
Baiklah.
Doktor Kang, awak juga pernah dengar...
tentang bagaimana pelatih mencukur kepala idola, betul?
Maaf?
Ya. Saya juga ada dengar.
Nasib baik, Profesor Hwang bertemu dengan keluarga,
menjelaskan keadaan dan minta maaf kepada mereka.
Sesetengah otak orang dungu tidak berfungsi dengan baik...
pergi dan beritahu akhbar semua tentang itu.
Itu tidak guna.
Pasukan PR kita mempunyai hari yang teruk...
cuba menjernihkan keadaan huru-hara.
Saya akan minta awak buat sesuatu untuk saya, jika awak tidak tahu.
Awak betul-betul di sebelah.
Pastikan yang kakitangan di teater awak berdiam diri.
Ya, tuan.
Saya akan pastikan mereka tidak katakan apa-apa.
Kalau begitu, keluar.
Ya, tuan.
Teruskan apa yang awak katakan.
Daripada mendiamkan orang,
saya rasa masalah yang lebih besar ialah undang-undang baru...
mengehadkan doktor dari bekerja lebih lebih daripada...
80 jam seminggu, itu tidak dipatuhi.
Kejadian ini...
merupakan kecelakaan perubatan yang berlaku kerana...
tidak tidur selama 36 jam.
Undang-undang baru?
Sekiranya kami mengikuti undang-undang itu,
rakan dan residen perlu buat pekerjaan pelatih.
Bagaimana kita mampu bayar?
Apa yang berlaku?
Keadaan huru-hara.
- Berikan kepada dia. - Tapi...
Berikan pada dia bagi pihak saya. Terima kasih.
Saya menamatkan pengajian dari Sekolah Tinggi Namseok...
dan mendapat ijazah, sarjana dan...
Ph.D dari Universiti Kebangsaan Seoul.
Saya di sini bersumpah pada latar belakang saya...
dan integriti sebagai sarjana.
Jika awak...
mengajar anak-anak saya,
saya takkan campur tangan dengan pendidikan mereka.
Bukan keputusan yang mudah untuk seseorang seperti saya.
Itu bagaimana saya percaya dan menghormati awak.
Jika pakar profesional seperti awak mengajar anak-anak saya,
saya lebih bersedia menyokong dan ikut arahan awak.
Tolong katakan ya.
Saya faham apa yang awak mahu. Saya akan telefon awak.
Saya percaya jawapannya akan menjadi yang baik.
Ibu Yeh Suh masak sendiri.
Untuk awak.
Jurulatih. Saya terlalu terburu-buru dan sombong masa lalu.
Seperti yang awak katakan,
tragedi Young Jae merupakan isu keluarga.
Saya sepatutnya fikir dengan lebih teliti. Saya minta maaf.
Tolong maafkan saya.
Awak boleh mengajar Yeh Suh lagi?
Bagaimana dengannya? Adakah dia mengajar sekali lagi?
Saya melakukan yang terbaik.
Jika dia tidak mahu, itu tidak dapat membantu.
Awak begitu santai. Awak yakin, bukan?
Leganya.
Saya sangat takut dia akan menolak sehingga akhir.
Awak tahu bagaimana pengajar ada rasa kebanggaan yang pelik ini.
Itu bergantung kepada orang itu.
Tidak semua tutor seperti itu.
Suh Jin, sebaik sahaja Yeh Suh masuk universiti,
awak biarkan saya ambil alih tempat awak?
Saya beritahu awak.
Dia terpaksa menyukai awak dan Soo Han terlebih dahulu.
Saya tahu itu.
Awak tidak boleh katakan sesuatu yang baik untuk saya?
Saya akan menjadi yang terbaik pada awak semua.
Terima kasih banyak.
Awak tahu awak model peranan saya, bukan?
Bagaimana dengan awak belanja saya kopi kapucino?
Oh Tuhan, dungunya saya.
Kopi kapucino.
Awak mempunyai temu bual?
Ya. Saya fikir menulis novel untuk remaja.
Awak terlalu tua untuk baca buku kanak-kanak.
Kalau begitu, awak sepatutnya temu bual saya.
Kenapa Yeh Bin?
Awak tidak tahu tentang Daechi-dong.
Yeh Bin mengetahui kawasan itu dan menawarkan bantuan.
Jadual dia padat,
jadi saya berjumpa dengan dia semasa waktu rehat makan malam.
Ini takkan ambil masa yang lama,
jadi saya akan jemput awak semasa saya keluar.
Saya lewat hari ini.
Jangan risau tentang saya dan pulang ke rumah selepas temu bual.
Baiklah. Jumpa di rumah.
Bagaimana jika saya takkan bayar?
Adakah saya tidak pernah bayar bil hospital dalam tempoh tiga tahun?
Saya akan bayar duit itu minggu ini.
Oleh itu, pastikan awak menukar pakaian ibu saya dua kali sehari.
Jika sakit badannya semakin buruk,
saya akan pastikan awak bayar.
Mari kita tamatkan pelajaran di sini.
Awak ada masa 30 minit untuk makan malam.
Jangan lambat.
Bersurai.
- Mari pergi makan. - Baiklah.
Soo Han, awak tidak mahu ikut?
Cik Lee datang berjumpa dengan kami.
Sebab itulah kita hanya ada 10 minit untuk makan.
Awak kata awak akan menjadi orang suruhan saya.
Ya, tapi ini...
Dungunya. Larikan diri bukan untuk semua orang.
Awak cuma perlukan keberanian.
Saya akan lakukan, Yeh Bin.
Saya kata saya akan lakukan.
- Maafkan saya. - Kami minta maaf.
Tunggu.
Maafkan saya.
Kita berjaya lakukan!
Hei, kita harus sembunyikan.
Hei, marilah!
- Cepat. - Awak semua.
Satu, dua, tiga.
Ini sangat hebat!
Selamat datang, Jurulatih Kim.
Arah ini, silakan.
Dia akan telefon saya.
Percaya dan tunggu dahulu.
Tidak boleh. Saya tidak boleh sabar lagi!
Yeh Suh, awak akan terus begini?
Awak telefon saya tanpa henti.
Saya sudah kata yang semalam saya sudah jumpa dengan Encik Jo.
Baru sehari.
- Tunggu sehingga... - Telefon dia lagi sekarang!
Oh Tuhan.
Oh Tuhan, Encik Jo!
Sebenarnya, saya baru sahaja mahu telefon awak.
Yeh Suh tidak berhenti telefon saya hari ini.
Ini, di sini.
Awak tidak perlu pulangkan dengan cepat...
Jurulatih Kim...
mahukan maklumat akaun bank awak.
Di mana dia sekarang? Saya mahu bercakap dengannya secara peribadi.
Dia berada...
di rumah Suh Joon dan Ki Joon.
Apa?
Awak buat bilik ini kalis bunyi.
Tumpuan adalah kunci untuk kejayaan akademik.
Saya buat bilik ini kalis bunyi sehingga guruh takkan didengar.
- Encik Cha. - Ya.
Ini bukannya pendidikan.
Awak besarkan mereka seperti haiwan.
Apa?
Awak tidak terfikir bilik ini boleh buat anak-anak awak rasa takut?
Ketakutan...
boleh melemahkan aktiviti sel otak.
Keupayaan seseorang untuk berikan sebab, untuk memahami,
dan berfikir secara kreatif boleh digunakan...
secara berkesan dalam persekitaran bila seseorang rasa bebas.
Awak mahukan gred anak-anak awak bagus dalam persekitaran ini?
Tapi memandangkan bilik ini sudah kalis bunyi...
Cik Noh.
Awak patut mula belajar bermain dram.
Saya mahu...
awak melatih anak-anak saya.
Tolonglah.
Awak akan dengar jawapan saya esok, puan.
Ya, hati-hati memandu.
Jurulatih Kim.
Saya fikir antara kita sudah selesai, Cik Han.
Tolong luangkan masa seketika. Lima minit sahaja.
Tidak, hanya seminit.
- Encik Jo, bawa dia keluar. - Ya, puan.
Tolonglah. Jurulatih Kim.
Sekejap sahaja.
- Cik Han. - Jurulatih Kim!
Apa yang awak buat ini?
Tunggu di luar.
Saya minta maaf.
Saya pasti sudah hilang akal selepas baca buku harian Young Jae.
Kami seperti keluarga selama hampir 20 tahun,
jadi saya...
saya fikir apa yang dilalui ibunya berlaku kepada saya juga, jadi...
Saya mesti sudah hilang akal.
Jurulatih Kim, saya merayu pada awak.
Anak saya, Yeh Suh...
Tolong bawa dia kembali.
Saya perlu pastikan...
dia masuk ke Sekolah Perubatan SNU.
Saya mesti pastikan dia menjadi doktor.
Jurulatih Kim.
Saya merayu kepada awak. Tolong ajar Yeh Suh lagi.
Tolonglah, Jurulatih Kim.
Jadi? Awak akan buat anak saya menjadi seperti Young Jae...
walau apa pun terjadi?
Awak tanya pada saya...
jika saya akan jadikan Yeh Suh...
sama seperti Young Jae.
Saya minta maaf.
Awak juga tanya jika saya merancang untuk bunuh awak juga.
Awak akan bunuh saya seperti yang awak lakukan kepada Myung Joo?
Saya minta maaf. Saya...
Awak bukannya jurulatih. Awak bersalah kerana lakukan pembunuhan.
Awak tuduh saya...
kerana membunuh.
Jadi, walaupun sesuatu seperti itu berlaku,
boleh awak bertahan dengan itu?
Walaupun...
tragedi yang sama menimpa keluarga awak,
awak akan terima?
Saya tanya jika awak sanggup bertahan dengan segala-galanya.
Ya, saya boleh bertahan.
Saya akan bertahan dengan segala-galanya. Saya yakin.
Mulai petang ini, setiap hari Encik Jo akan ambil Yeh Suh.
Dan, dia akan pulang lebih lewat daripada biasa.
Dia ketinggalan sekarang, jadi banyak yang dia perlu belajar.
Terima kasih, Jurulatih Kim.
(Istana Langit)
Mulakan dengan apa yang awak boleh lakukan.
Apa yang saya boleh buat?
Awak perlu lindungi anak-anak awak...
kerana awak seorang ibu.
Kita berdua mahukan anak-anak dapat gred yang lebih baik.
Hanya kaedah kita sahaja yang berbeza.
Bukannya "berbeza". Kaedah awak salah.
Yeh Suh dan Woo Joo?
Awak pasti?
Mereka tidak berminat mahu tahu kenapa saya mencuri.
Mereka tidak pedulikan saya.
Ini satu permainan yang dia akan maju bila dia masuk ke universiti.
Awak perlu lakukan ini?
Saya boleh lakukan perkara yang lebih teruk...
untuk pastikan hidup anak saya bagus seperti saya.